Mai Nácher
Spanje I 1995 I maignacher@gmail.com
Een jurk voor dertig jaar Een liefdesverhaal van praktische beslissingen zoals die jurk – taupe – zei ze graag. Blazer en 3/4 rok. Zij. Een geleend en te groot pak. Hij. Een grote glimlach op hun beider lippen en een boeket bleke rozen. Mijn moeder trouwde niet in het wit. Zelfs geen lichte kleur. Ze trouwde niet met een jurk om nooit te vergeten, mooi in de klassieke zin van het woord, maar een die opnieuw gebruikt kon worden. Het was serieus en functioneel, praktisch voor meer gelegenheden. Niet omdat ze elkaar niet mochten. Niet omdat ze in de rouw waren. Niet omdat ze hertrouwd waren. Nee, nee en nee. Haar jurk was geen jurk voor één dag, het was een jurk voor dertig jaar. In haar kast heeft ze dat pak nog steeds hangen, bij haar parfum en tussen haar spullen. Meer versleten maar nog steeds bruikbaar. Ze waren zich er altijd van bewust dat het huwelijk niet onomkeerbaar was, dat ze van elkaar konden houden of ermee ophouden. Toch kozen ze er elke dag vastberaden voor dat ze van elkaar hielden. Dertig jaar, een dochter, twee hypotheken en kanker. Tot de dood hen scheidt. Een liefdesverhaal.
