KoMASK
Waarom vond je het belangrijk om deel te nemen aan het project “M S”?
De vzw KoMASK heeft als één van haar maatschappelijke doelstelling het ondersteunen van jonge kunstenaars. Bovendien bezit de vzw, door haar jarenlang inrichten van Masters Salons, de nodige contacten in Europa om het vooropgestelde doelpubliek voor deze wedstrijd te bereiken. Het ongeframede in de openheid van de wedstrijd naar alle mogelijke kunstdisciplines, vertrekkende van een modecollectie, is prikkelend naar creatieve mogelijkheden. Dit garandeert het ontstaan van een ongekende dynamiek met een onvoorspelbare uitkomst. Het opzet van de wedstrijd is totaal verschillend van hetgeen we tot op heden organiseerden. Voorheen werd de beste tussen de besten uit een bepaalde discipline gezocht. Dit garandeerde een hoge kwaliteit. Nu in deze interdisciplinaire wedstrijd kan het bekroonde gelijk wat zijn. Het beoordelingscriterium kan dan enkel samengevat worden als: “surprise us”. Ik geloof persoonlijk dat elke organisatie op een bepaald moment nood heeft aan het inbouwen van een onbekende factor die de organisatie buiten haar comfort zone haalt. Uitdagingen verhinderen verstarring.
Hoe hebben jullie mekaar gevonden in dit project? Is dit het eerste project dat jullie samen organiseren?
Dit is inderdaad het eerste project dat we met zijn drieën samen organiseren. KoMASK en Campo & Campo in de persoon van Guy Campo werkten in het verleden al samen bij andere projecten. De Katoen Natie is voor ons een nieuwe en aantrekkelijke partner gezien haar grote reputatie en expertise in het organiseren van maatschappelijk gedragen tentoonstellingen.
Gelijk welk project wordt in wezen gedragen door enkele gedreven persoonlijkheden dus draait de match tussen onze organisaties niet enkel op het feit dat onze competenties en expertises complementair waren maar ook, én misschien zelfs belangrijker, omdat het vanaf dag één klikte op persoonlijk vlak.
Het is een vrij ambitieus project, wanneer gaan jullie het project als geslaagd beschouwen?
De verwondering over de creaties die de jonge kunstenaars gaan insturen zal de graad van geslaagdheid uitmaken. Het is tevens ook spannend wachten op het aantal inzendingen. Zal de gevoerde communicatie het publiek bereiken? Vermis we geen expertise hebben op het gebied van zulk een breed gericht evenement (waarbij alle kunstdisciplines worden aangesproken) is de uitkomst een groot vraagteken. Het aantal inzendingen en de kwaliteit zullen bepalend zijn om een goede tentoonstelling en catalogus te realiseren. De catalogus zal alle inzendingen opnemen maar de tentoonstelling enkel de genomineerden. Uit deze laatste groep zal een winnaar gekozen worden. Wat er door de jury bekroond zal worden een video of een beeldhouwwerk dat is voor ieder van ons de grote verrassing. Voor mij zal het project geslaagd zijn wanneer we in staat zijn een boeiende tentoonstelling te organiseren met een grote variëteit van ideeën en uitingen.
Wat is volgens u de maatschappelijke relevantie van het project en hoe belangrijk is dit project voor jonge kunstenaars?
De culturele sector in de maatschappij dekt niet de primaire behoeftes van de burgers maar voegt een kwalitatieve zingeving toe aan het bestaan. In tegenstelling tot de populaire amusementswereld waar een brede waaier van aanbod geconsumeerd wordt kunnen de statische beeldende kunsten nog wel wat zuurstof gebruiken op het gebied van promotie en creatie. Om de variëteit van die culturele sector aan te moedigen moeten initiatieven zoals “Marriage Stories” worden georganiseerd. Men kan financieel aanzwengelen maar ook het creëren van promotionele opportuniteiten zoals een tentoonstelling en een catalogus is een stimulerende factor.
Het project heeft een innovatief karakter omwille van het afwijken van de alom gebruikte unilaterale wedstrijd. Het interdisciplinaire creëert een meerwaarde voor de kunstenaars niet uit een drang om een soort Gesamtkunstwerk te beogen maar om disciplines met elkaar in contact te brengen waaruit nieuwe grensoverschrijdende initiatieven of acties kunnen ontstaan. Bijkomend bezitten jonge kunstenaars de kracht om zichzelf te overstijgen, de wedstrijd probeert een impuls te geven om net die kracht maatschappelijk te benutten.
Carrières van kunstenaars behoeven ijkpunten en referenties, een wedstrijd zoals “Marriage Stories” geeft hun die niet enkel binnen de krijtlijnen van een cv maar eveneens in de vorm van een catalogus welk een onderlinge referentie of zelfs een hiërarchie binnen het tijdskader geeft. De uitgave van de catalogus archiveert daardoor een doorsnede van de tijdsgeest naar de toekomst.
