Verhaal 10

Oktoberstorm 1981

Geen trouwjurk zonder dat mama mee kiest én …vaak ook de kostbare jurk betaalt. Zo ook bij Joëlle. Moeder en aanstaande bruid lieten na veel wikken en wegen een zijden trouwjurk bij een couturier in Brussel op maat maken. Joëlle is een frêle meisje van amper 23 jaar. “Piepjong, niet?”, beseft ze vele jaren later. “Met de trouwjurk was ik gelukkig, maar het langwerpige boeket ontgoochelde me. Het was prachtig, maar ik had liever een bolvormig bruidsboeket gehad. Het lijkt een detail, maar mij is het altijd bijgebleven.”

Wat ze zich ook nog levendig herinnert is de eerste herfststorm. Niet die in haar huwelijk, wel die op haar trouwdag, 3 oktober. “Het was best zonnig, maar er stak een woelige wind op en speelde met de afgevallen bladeren. Mijn sluier stoeide mee, te pas en te onpas.
Het was geen toeval: later ontdekte ik dat het elke derde oktober stormt. Het is de dag waarop de eerste herfststorm de zomer wegblaast. Ik kan het jaar na jaar voorspellen.”

“Paul en ik wilden eigenlijk in de zomer trouwen, maar twee ietwat oudere nichtjes waren me voor. De familietraditie wou dat we best een tijdje wachtten na die trouwpartijen. Mijn liefste nicht was niet welkom omdat ze net gescheiden was. Toen was dit een ongeschreven wet, nu lijkt dit een totaal absurde gedachte. Wat een herinneringen een trouwjurk al niet oprakelt.”

Onlangs heeft ze haar verlovingstailleur nog eens gepast. Hij zat haar nog steeds als gegoten.  Haar trouwjurk heeft ze nooit meer aangetrokken, één keer, goede keer, en dan nooit meer.