Verhaal 19
Zeemeermin
Dirk ging trouwen. Hoe dat in zijn werk moest gaan wist hij nog niet want… zijn verloofde was een zeemeermin.
Ze was wondermooi, zeer intelligent en had zoals alle zeemeerminnen een hemelse stem.
Hij had haar ontmoet toen hij in z’n eentje aan het wandelen was op het strand. Ze zat daar wat verloren over de zee te turen terwijl ze een droevig liedje zong.
Ze zong dat ze van haar vader moest trouwen met een meerman die veel ouder was als zij en die een staart had die verdacht veel leek op die van een kabeljauw. En zij dacht er nog niet aan met hem in het huwelijksbootje te stappen.
Toen zag ze Dirk en … de vonk sloeg over. Het was liefde op het eerste zicht. Ze spendeerden menig uur in vervoering aan de rand van de zee. Maar al spoedig brak het ogenblik van scheiden aan. Dirk moest huiswaarts keren. Ann, want zo heette ons zeemeerminnetje, was radeloos. Ze zou, wou en kon haar Dirk niet kwijtspelen.
Toen kwam ze op een idee. Haar vader, die koning was van de zee waarin ze woonden, had magische krachten. Hij kon namelijk van een meermin of meerman een mens maken. En dat deed hij geregeld als hij wilde weten wat er op het vasteland gebeurde. Zo vielen zijn spionnen niet op.
Ann haastte zich naar haar vader en vertelde wat haar was overkomen. Nu was Ann van al zijn kinderen de lieveling van haar vader. Na enig tegenstribbelen en gekijf omdat zij volgens hem een ongelooflijke vergissing beging, smolt zijn vaderhart en beloofde hij het nodige te doen. “Maar ,“sprak hij : “elk jaar moet je me gedurende een maand komen bezoeken zodat ik niet verga van eenzaamheid. En kind… onthoud dat aan je metamorfose een prijskaartje hangt: je zal heel je leven pijn hebben in je benen en je mag nooit vergeten je in te smeren met de zalf die ik je zal meegeven.” En zo geschiedde… Vader nam Ann mee naar de rand van de zee, sprak een toverspreuk uit en … voor hem stond Ann met de prachtigste benen die je ooit hebt gezien. De pijn nam ze graag op de koop toe want zie, hier was haar Dirk die op haar stond te wachten. En toen plots besefte Ann dat zich een echte catastrofe voordeed. Ze had haar bruidsjurk immers gemaakt op haar lichaam van zeemeermin. Wat nu gedaan?
De moeder van Dirk kwam alras met de oplossing: we snijden de onderkant eraf en je hebt de mooiste bruidsjurk die je je kan inbeelden. Helemaal in de fijnste kant en met de lijn van een … zeemeermin. Enkele weken later stapte Ann zielsgelukkig in haar prachtige jurk aan de arm van haar Dirk naar het altaar. En ze hoorde de mensen fluisteren : “Kijk eens naar de lijn van die jurk! Die moet van een grote couturier komen, ze lijkt net een zeemeermin!”
En Dirk? Die was zo fier als een pauw
